கோடை மழை

 அனல் வீசுகிறது ஊரெங்கும், நிற்க நிழலில்லை. நிழல் கிடைத்த போதும் காற்றில்லை. வெக்கை பிழிந்து எடுக்கிறது உடல் நீரை. தாகம், தண்ணீர் குடிக்க குடிக்க அடங்கவில்லை.

அனைவரும் சுட்டெரிக்கும் சூரியனை பற்றி பேசாமல் இல்லை, என்னா வெயில் நாப்பது டிகிரி மேல அடிக்கும். இப்படியே போனால் வர போரா சந்ததிகள் எல்லாம் பூமியில வாழுறது சந்தேகம் தான். என்றான் மாரிமுத்து

கொஞ்சம் கூட இரக்கம் இல்லை, இந்த வெயிலுக்கு காலையில ஏழு மணிக்கு இப்படியா கொதிக்கும்! மாடி படியில் காலை வைக்க முடியல. நாம சின்ன பசங்களா இருக்கும் போதே கோடை விடுமுறை நேரங்களில் விளையாடா போனா அம்மா வையும், இந்த வெளியில் விளையாடாத! சாயங்காலம் விளையாடலாம் என்று சொல்லும்.

இருபது வருடங்களுக்கு மேல் ஆண்டு தோறும் வெயில் அதிகரித்து தற்போது இந்த நிலையில் வந்துள்ளது. மரங்கள் எல்லாம் வெட்டி வேலி அமைக்க, தழைக்க முடியாமல் வேரில் நவீன மருத்துகள் ஊற்ற என்று நம் மக்கள் செய்யும் வேண்டாதா வேலைகள் கொஞ்சம், நஞ்சமா என்ன !

காகிதங்களுக்கும், வீடுகளுக்கும் என்று அனைத்திற்கும் மரங்கள் பயன்படுத்தாமல் வாழ்கை இல்லை என்ற நிலையில் வாழ்வை நகர்த்துகிறது, இந்த நூற்றாண்டு 

அப்துல் கலாம் ஐயா வரும் கோடை காலங்களில் வெயிலின் தாக்கம் அதிகமாகும் அனைவரும் மரம் நடுங்கள் என்று கூறியதன் விளைவு எத்தனை தன்னார்வல நிறுவனங்கள் மரங்களை நட்டனர்.

நடிகர் விவேக் மாத்திரம் லட்சங்களுக்கு மேல் இத்தனை முன்னேற்பாடுகள் செய்தும் வெயிலை தாக்கு பிடிக்கமுடியவில்லை என்றால் காரணம்! 

நாம் நட்டத்தை விட வெட்டியது அதிகம் எனலாம், வெட்டி வீழ்த்திய மரங்கள் எல்லாம் பல ஆண்டு வரலாறு கொண்டவை, வானுயர்ந்து வளர்ந்து நின்றவை அவற்றை வெட்டி வீழ்த்திவிட்டு, புதிய மர விதைகளை விதைக்க அவைகள் வளர்ந்து முழு பலன் தர இன்னமும் காலம் உள்ளது.

அதுவரை என்ன செய்வது என்று கேட்டால் தொடர்ந்து விதைகளை விதைத்து பெரும் காடுகளை உருவாக்கிக் கொண்டே இருப்போம். அது ஒன்றே நம்மையும் நம் சந்ததிகளையும் வரும் காலத்தில் காப்பாற்றிக் கொள்ள சிறந்த வழி.

வெயிலை தாங்க முடியாமல் சிதறி ஓடும் மனிதன் மழை வேண்டி கூச்சலிடுகிறான். இத்தனை கொடூரமாக விழும் சூரிய வெப்பம் கடல் நீரை மொத்தமாக ஆவியாக்கி விட வேண்டும் அப்படி தான் உள்ளது.

வெப்பம் விழுங்கிய கடல் நீர் மேலோட்ட மேகமாகி புண்ணியவான்கள் வாழும் இடம் நோக்கி நகர்கிறது போல. அதனால் தான் இத்தனை தாமதம் நம்மூர்களில் மழை பொழிய.

கனம் தாங்காமல் எப்போ! எப்போ விழுவேன் என்று காத்திருந்த மழை இரண்டு நாட்களாக மண்ணை குளிர்விக்க அதுவும் பொறுக்காத சில அசட்டு கும்பல் என்ன இது கோடைக்காலாமா இப்படி மழை பொய்கிறது என்கிறார்கள்.

இந்த வார்த்தைகளை கேட்கும் போது மனதில் எரிச்சல் தோன்றுகிறது. மழை என்றால் கூட பொறுத்துக் கொள்ள முடியும் ஆனால் வெயிலை யாரால் தாங்க முடியும். 

உடலில் உஷ்ணம் தாங்காமல் ஏற்பாடும் பல அலர்ஜி வேறு, சூட்டுக் கட்டிகள், வியர்க்குருக்கள் என எண்ணிலடங்கா விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை இவர்கள் மறந்து தான் போகிறார்கள் போல.

ஏகனவே ஏற்பட்டுள்ள காலமாற்றம் தாங்க முடியாது இன்னலுறும் மக்கள், இதில் கோடை காலத்தில் மழை பெய்யத் தான் வேண்டும். சிறு குருவிகள், காட்டுப் புறாக்கள் என அனைத்தும் பறக்க முடியாமல் வெயில் தாங்க முடியாமல் சிறு சிறு பள்ளங்களில் தேங்கி கிடக்கும் நீரில் அமர்ந்து தங்களை காத்துக் கொள்கின்றன.

இந்த மழை அவைகளுக்கு எத்தனை இதம் பெற்றுதந்திருக்கும். ஆயிரம் வரங்கள் பெற்றாலும் இயற்கை தரும் மழையின் சக்திக்கு ஈடாகாது.

கோடை மழை யொன்று இல்லையென்றால் பல்லாயிரம் உயிர்கள் வெப்பம் தாங்காது மாண்டு போகும்.